İnsanlık Hâlİ

Farketmişsindir.  Yazmaya bir süreliğine ara verdim. Bilerek, isteyerek aldığım bir karardan ötürü değil. İçimden öyle geldiği için.  Ben aslında -prensipte daha doğrusu- içten gelenleri çok ciddeye almam hayatımda. Aylaklığa bahane olarak görürüm hatta. Robert Svoda’nın bir sözü vardı: New age çağında herkes kalbinin götürdüğü yere gitmek istiyor ama acaba kaçımız kafamızın gürültüsünün ardında  sahici yürek… Continue reading

Mutsuzluğu eskiden beri içime dert bir çocukluk arkadaşım var. Biz çocukken de mutsuzdu, hala da mutsuz. Kimilerine göre bebekken başına gelenler yüzünden, acemi ana-baba hasarı, kimilerine göre doğum travması…(ki  iki aylık bebekkenki fotoğraflarında bile huzursuz, huysuz, ekşi bir ifade yüzünde) Mutsuzluğu içime dert bu arkadaşım hayatındaki her adımı kitabına göre attı.  Etrafındakilerde hayret veya hayranlık… Continue reading

Hava nasıl güzel, nasıl tatlı size anlatamam, gelip de yaşamanız lazım.Crema cafenin kaldırıma taşmış masalarında oturuyoruz Mandy ile. Sabah erken Emma hocamızın dersine gittik. Yılın en önemli üç shadow yoga olayından biri gerçeklişiyor. Emma ile Individual Primary Asana kursu. Sırbistan’da yaptığımın aynısı. Crema kafenin karşı kaldırımında SunRose Luxury Homes. Hayallerimdeki ev. Modern, aydınlık, yepyeni gıpgıcır… Continue reading

Günaydın! Şükür kış geri geldi şehrimize. Bu sabah hava sıcaklığı 13 derece. Mevsim normalleri. Zavallı Aylin şaşkın, şallarına sarınmış geziyor ortalıkta. Ezogelin pişirmeye başlamış bile. Ben de sabahları bisikletle yogaya gitme aşkından vazgeçtim. Sadece soğuk değil aynı zamanda artık sabahları karanlık da. Kokia’nın Volvosu kapının önüde sadık bir at gibi beni beklerken, binanın arkasına dolanıp… Continue reading