-
Yoga Psikolojisi
Ben yogaya ilk nefeste sevdalandım. Çok tuhaftı. Hiç bir şey beklemeden gittiğim kursun ilk dersinin sonunda şavasana’da yatıyorduk. Mat filan bulunmayan bir salondaydık. Yerler betondu. İnce, pamuk battaniyeler yaymıştık altımıza. Sabahtı henüz. Hava serindi. Saat erkendi. Kuşlar yeni uyanıyordu. Ders başladığında saat daha da erkendi. Hayatta uyanamam, dediğim bir saatti. Hayatta uyanamazdım sahiden de. Gitmeyecektim… Continue reading
-
Hayatımız bir Roman (sa ya?)
İnsan bir defa roman yazmayagörsün hayatın bir roman, tanrının da onun yazarı olduğu düşüncesinden kurtulamıyor. Eğer bu doğru ise, yani biz hepimiz bir romanın kahramanları, karakterleri isek (olamaz mı? bal gibi de olabilir) dertleriniz eskisi kadar büyük görünür mü gözünüze? Yoga bize bu mesajı verir aslında. Eğer her şey bir yanılsama ise ve değişimin kendisinden… Continue reading
-
YAŞAMAK GÖREVDİR YANGIN YERİNDE
kucaklıyor beni metin altıok aldırma diyor gülerek yaşamak görevdir yangın yerinde yaşamak insan kalarak Ataol Behramoğlu-Yangın Yeri “Metin Altıok Şiirlerinden Parçalar” diye bir albüm var. I-tunes müzik beğeneceğimi düşünerek bana sundu. O günden beri başka bir şey dinlemiyorum. Dinlerken içim eziliyor. İçimin ezilmesini seviyorum. Hissediyorum. Yitirdiklerimi. Bu ülkenin benden aldıklarını. Metin Altıok onlardan biri. Doğru dürüst… Continue reading
-
Hayat Bir Çeşnidir
Selam sana sangamu, Yazılarınızı okudum. İçlendim. Güldüm, gülümsedim. İnsanın içini dökmesi ne şahane bir şey. İçimizi döktüğümüz kadar özgürüz, gibi bir özdeyiş uydurabilir miyim? Dökemediğimiz içimiz katılaşan kalıplarımız, kırılganlığın üzerine geçirdiğimiz maskemiz. Bizi bizden alan her şeyimiz. Maskeye dönüşmüş arkadaşlarım var. Aslında günahlarını almayayım. Onlar maskeye dönüşmediler. Aramızdaki bağ soğudu. İki insan uzaklaştıkça birbirinden, maskeler… Continue reading
-
Bunu (mu) ister Patanjali’miz?*

Aparigraha sthairye janma kathanta sambodhah Patanjali’nin Yoga Sutraları 2.39 Bunu (mu) ister Patanjali’miz? Defne Suman Ne zaman Patanjali’nin aparigraha ilkesini düşünsem aklıma Zürih’de kaldığım bir pansiyonun kuş yuvası gibi çatı katı odasında bıraktığım sırt çantam gelir. Tam on yıl oldu. Ben hâlâ düşünürüm, eşyalarımı bulunca pansiyon sahipleri ne yapmıştır? Akıllarına nasıl bir senaryo gelmiştir? Polisi… Continue reading